سالهاست که رستورانهای فست فود بدل شده اند به رستوران‌های غالب شهر تهران،به خصوص در یک دهه گذشته تا دلتان بخواهد،رستوران فست فود مثل قارچ از زمین روییده است.هر منطقه ای از شهرتان را كه می‌خواهید توی ذهنتان مرور کنید و در نظر بگیرید كه در آن چند تا رستوران غذا وجود دارد و چند تای آنها متعلق به همین کسب و کار فست فودی‌هاست؟
اگر بخواهید ریشه این فست فودها را پیدا كنید بلافاصله به برادران مك دونالد می‌رسید.چه آتشی انداختند با تاسیس رستورانهای زنجیره ای فست فود به جان بشریت.اخوان مك دونالد شم غریبی داشتند در تجارت.حساب كردند دیدند سر آدمها در عصر سرعت حسا بی شلوغ است،دیگر آدمها نمی‌توانند عمرشان را در مطبخ هدر دهند،فرصت ندارند كه بنشینند آستین بالا بزنند و پای یك جویی،در زیر سایه سروی، با عیال و بچه‌ها دیزی بز باش بخورند.در عصر جدید آدمها باید هم غذابخورند وهم فعالیت كنند!
پس رستورانهایی را ساختند كه حتی نیاز نداشت كسی از ماشین پیاده شودو زحمت خرید به خود بدهد،كافی بود شخص با ماشینش وارد مغازه شود و ساندویچی را به نیش دندان بكشدو بگازد و پی كارش برود تا چرخهای تمدن از چرخیدن نماند.
این كار آنقدر برای برادران مك دونالد سود داشت كه خیلی‌های دیگر را هم وارد گردونه این صنعت جدید غذایی كرد و به این ترتیب فست فود عالم گیر شد.اقبال فست فود هم از این بود كه از ابتدا توانست خود را به عنوان كالایی كه محصول عصر جدید است معرفی كند.این برنداجتماعی آنقدر اغوا كننده بود كه خیلی از شهروندان را به سمت این الگوی غذایی جدید جذب كرد.
با ساخت ساختمان‌های اسكان واقع در خیابان میرداماد،فست فود برای اولین بار پای به ایران گذاشت و به سرعت در محلات شمالی تهران گسترش پیدا كرد.مراجعه كنندگان به این رستوران‌ها،خواهی نخواهی از دید اجتماعی حامل برندی از انسان مد روز و امروزی بودند كه مشتری یك كالای تغذیه ای مدرن و جدید هستند.
شاید مهمترین دلیلی كه بتوان برای رشد سرسام آور رستوران‌های فست فود پیدا كرد همین موضوع باشداگر نه فرهنگ غذایی كه ذائقه ایرانی به آن عادت داشت خیلی با فست فودها سر سازگاری نداشت.
ایرانیان به طور كلی خوش خوراك بوده اند. در غذا بهترین خوردنی را برگزیده و در طبخ سلیقه فراوان به كار می‌بردند. تطابق چاشنی‌ها در كنار غذاها یكی از هنرهای ظریف طباخان ایرانی و نیز كدبانوهابود.
اما از آن همه غذای دلپذیر تنها فست فود در رستورانها عرضه می‌شود با چلوكباب وجوجه كباب بدون استخوان و با استخوان، باقالی پلو و زرشك پلو ویكی دو نوع سوپ و احتمالا یك چلوخورشت به عنوان غذای روز!
دیگر كمتر سراغی می‌توان از غذاهایی مثل كوفته تبریزی، آبگوشت بزباش، باقلاقاتق، چلوخورشت فسنجان، میرزاقاسمی و سبزی شامی در این رستورانها یافت.انگار ما حافظه تاریخی غذاهامان را داریم اندك اندك از دست می‌دهیم.
حالا چرا ماداریم جوش می‌زنیم كه مردم كمتر به رستوران‌های فست فود بروند و اگر غذای بهتری در رستوران‌ها پیدا نمی‌كنند،به همان غذاهای پخت شده در خانه قناعت كنند؟ تحقیقات دانشمندان آمریكایی نشان می‌دهد كه فست فودها از نظر منطقه ای و محلی برای ساكنان آن خطرناكند.
این محققان هشدار دادند كه سكونت در نزدیكی رستوران‌های فست فود برابر است با كوتاهی عمر. این محققان كه پژوهش خود را در شهر شیكاگو متمركز كرده بودند، پس از انجام یك سری مطالعات روی شیوه ی تغذیه ی مردم این شهر‌‌دریافتند، شهروندانی كه در نزدیكی رستوران‌های فست‌‌فود زندگی می ‌كنند و كمتر به خواربار فروشی‌ها و سوپر ماركت‌های حاوی مواد غذایی متنوع دسترسی دارند، عمرشان كوتاه‌تر می ‌شود و اغلب دچار مرگ‌‌زود هنگام می‌گردند. این گزارش نشان داد كه این افراد بیشتر در اثر ابتلاء به بیماری‌هایی چون دیابت، سرطان و‌‌بیماری‌های قلبی جان خود را از دست می ‌دهند. افرادی كه در نزدیكی این قبیل رستوران‌ها‌‌زندگی می‌كنند، بیشتر از دیگران با مشكل چاقی، اضافه وزن و افزایش فشار خون مواجه هستند.
حالا فكرش را بكنید كه رشد روز افزون رستوران‌های فست فود دركشور می‌تواند چه تاثیری روی سلامتی شهروندان محل داشته باشد.